Vizesiz Gidilebilecek Ülkeler: Gerçekten Gittiğim 5 Tanesi

Vizesiz giriş, gitmeden önce konsolosluğa başvurup vize almana gerek olmadan, doğrudan o ülkenin sınır kapısında pasaportunu uzatıp giriş yapabilmen demek. Ama bu "hiçbir şey sorulmaz, istediğin kadar kalırsın" anlamına gelmiyor. Çoğu ülke vizesiz girişe belli bir kalış süresi tanıyor; bu genelde 180 gün içinde toplam 90 gün gibi bir sınır oluyor ve süreyi aşmak ciddi sorun yaratıyor.

Vizesiz olmak, sınırda hiçbir şey istenmeyeceği anlamına da gelmez. Sınır memuru benden birkaç kez dönüş biletimi, nerede kalacağımı ve yeterli param olup olmadığını sordu. Yani vize muafiyeti girişi kolaylaştırır ama girişe izin verme kararı yine de o memurun takdirindedir; bunu hiçbir zaman garanti gibi düşünmedim.

Vizesizlik girişi kolaylaştırır; ama girişe izin kararı her zaman sınır memurundadır.

Gürcistan benim için vizesiz seyahatin en rahat örneği oldu. Türkiye'ye komşu olması, uçakla kısa sürede ulaşılması ve girişin son derece hızlı olması sayesinde neredeyse hafta sonu kaçamağı gibi gidip geldim. Tiflis ve Batum arasında gezerken kendimi hiçbir an evrak derdiyle uğraşırken bulmadım.

Girişte bana sadece pasaportumu sordular, damgayı vurdular ve birkaç dakikada içerideydim. Gürcistan, umuma mahsus pasaportlu Türk vatandaşlarına uzun süre dönemler boyunca oldukça uzun bir vizesiz kalış hakkı tanıdı; ben gittiğimde rahatça birkaç hafta kalabileceğim bir süre vardı. Yine de bu sürenin ve giriş koşullarının değişebileceğini, hatta zaman zaman kimlikle giriş gibi uygulamaların gündeme gelip değiştiğini unutma; gitmeden güncel durumu teyit et.

Gürcistan'ı vizesiz seyahate yeni başlayanlara özellikle öneriyorum; çünkü hem maliyeti hem de mesafesi düşük olduğu için bir şeyler ters giderse paniğe kapılmadan kolayca dönebileceğin bir yer. Yemekleri, şarapları ve insanların sıcaklığı da cabası. Yine de "kolay" olmasını, kuralların hiç değişmeyeceği anlamına çekmedim; her gidişimden önce o anki giriş şartını tekrar kontrol ettim, çünkü yakın komşularda bile uygulamalar zaman içinde güncellenebiliyor.

Sırbistan'a gittiğimde amacım sadece Belgrad'ı görmek değil, oradan Balkanlar'a yayılmaktı. Türk pasaportuna tanınan vizesiz giriş sayesinde Belgrad havalimanına indiğimde işlem dakikalar sürdü. Şehrin nehir kıyısındaki kafeleri, eski sokakları ve uygun fiyatları beni çok rahatlattı; bütçe dostu bir Avrupa deneyimi yaşadım.

Sırbistan, turistik amaçlı girişlerde belli bir süre vizesiz kalış hakkı tanıyor ve ben bu süre içinde rahatça gezdim. Buradan otobüsle komşu ülkelere geçmek de mümkün, ama dikkat: bir ülkeye vizesiz girmen, komşusuna da otomatik vizesiz girebileceğin anlamına gelmiyor. Her ülkenin kuralı ayrı; ben rota kurarken her sınırı tek tek kontrol ettim.

Belgrad'da kaldığım süre boyunca şehirde toplu taşımayla rahatça dolaştım, kale ve nehir manzarasının tadını çıkardım. Vizesiz girişin getirdiği en büyük rahatlık, planı esnek tutabilmemdi: belli bir konsolosluk randevu tarihine bağlı kalmadığım için biletimi istediğim zaman aldım, rotamı yol üstünde değiştirebildim. Bu özgürlük, vizeli ülkelere kıyasla seyahati gerçekten kolaylaştırıyor.

Karadağ, gittiğim ülkeler içinde belki de en çok şaşırtanı oldu. Kotor Körfezi'nin dağlarla çevrili manzarası, küçük sahil kasabaları ve sakin atmosferi beni büyüledi. Sırbistan tarafından kara yoluyla geçerek girdim ve işlem yine sorunsuzdu; pasaportumu gösterdim, birkaç soru sordular ve içerideydim.

Karadağ, turistik ziyaretlerde Türk pasaportuna belli bir süre vizesiz kalış imkânı tanıyan dönemler yaşadı ve ben gittiğimde bu kapsamdaydı. Yine de bu tür küçük ülkelerde kurallar büyük komşularına göre daha sık güncellenebiliyor; bu yüzden gitmeden önce güncel giriş şartlarını resmi kaynaktan kontrol etmek bende artık otomatik bir alışkanlık.

Karadağ'ın küçük olması aslında bir avantaj: birkaç günde Kotor, Budva ve Adriyatik kıyısının büyük kısmını görebiliyorsun. Vizesiz giriş sayesinde komşu Sırbistan'dan kara yoluyla geçip rotaya kolayca ekledim. Tek dikkat ettiğim, bu tür küçük ülkelerde giriş kurallarının daha düşük profille değişebilmesiydi; o yüzden buraya da "geçen sefer böyleydi" mantığıyla değil, güncel bilgiyle gittim.

Bosna-Hersek'e Saraybosna üzerinden girdim ve bu gezi diğerlerinden duygusal olarak çok daha yoğun geçti. Şehrin Osmanlı dokusu, çarşıları ve aynı zamanda yakın tarihin izleri insanı derinden etkiliyor. Mostar'ın o meşhur köprüsünü görmek listemin başındaydı ve vizesiz girebildiğim için planlamak çok kolay oldu.

Bosna-Hersek de turistik amaçlı ziyaretlerde Türk pasaportuna belli bir süre vizesiz kalış tanıyan ülkeler arasındaydı ben gittiğimde. Girişte bana standart sorular soruldu, pasaportuma damga vuruldu ve sürecin tamamı birkaç dakika sürdü. Burada da süre sınırına dikkat ettim; vizesiz kalış hakkını aşmak, ileride yeniden giriş yaparken sorun çıkarabilir.

Saraybosna'da çarşıda dolaşırken kendimi hem yabancı hem de tuhaf bir biçimde evimde gibi hissettim; bu kültürel yakınlık geziyi benim için çok özel kıldı. Vizesiz girebilmek, bu duygusal ağırlıkta bir geziyi bürokrasiyle boğmadan yaşamamı sağladı. Yine de kalış süremi baştan netleştirdim ve dönüş planımı hazır tuttum; çünkü vizesiz olmak, kuralsız olmak demek değil.

Vizesiz kalış süresini aşmak, o ülkeye bir daha girişte başına iş açabilir; süreni baştan iyi hesapla.

Listemin en rahat girişi Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti oldu. Buraya giderken pasaporta bile gerek duymadan, sadece T.C. kimlik kartımla seyahat ettim. Türkiye'den uçuşlar sık ve süreç o kadar tanıdık ki yurt dışı hissi vermiyor; ama farklı bir ülkeye girdiğini giriş işleminde hatırlıyorsun.

Girişte kimlik kartımı gösterdim, kısa bir işlemle içerideydim. Girne ve Lefkoşa arasında gezdim, denizin tadını çıkardım. KKTC'ye giriş Türk vatandaşları için çok kolay olsa da, buradan başka ülkelere geçişlerde ya da farklı durumlarda kuralların değişebileceğini, bu yüzden seyahatten önce güncel uygulamayı teyit etmenin her zaman doğru olduğunu söylemeliyim.

Aşağıdaki tablo gittiğim dönemdeki yaklaşık durumu özetliyor; kesin gün ve koşul vermiyorum çünkü bunlar değişiyor. Tablodaki "kontrol et" notunu lütfen ciddiye al: her satır, seyahatten önce resmi kaynaktan doğrulanması gereken bir bilgidir.

Bu tabloyu bir liste olarak değil, bir hatırlatma olarak gör. Rakam vermekten özellikle kaçındım; çünkü sana net bir gün söylersem ve o gün değişmişse, yanlış bilgiyle yola çıkmana sebep olurum. Doğrusu, her zaman güncel resmi kaynağa bakmaktır.

Bu yazıdaki her şey benim umuma mahsus (bordo) pasaportumla yaşadıklarım. Bu çok kritik bir nokta: vizesizlik hakkı pasaport türüne göre ciddi şekilde farklılaşır. Hususi (yeşil), hizmet (gri) ve diplomatik pasaport sahiplerine tanınan haklar bordo pasaporttan farklı olabilir; bir tür için vizesiz olan bir ülke diğeri için olmayabilir ya da tam tersi. Yani senin elindeki pasaport türü için ayrıca kontrol etmen şart.

İkinci ve en çok tekrarlamak istediğim uyarı: kurallar sık değişir. Bir ülke bugün vizesizken yarın e-vize ya da önceden vize zorunluluğu getirebilir; kalış süresini kısaltabilir ya da yeni koşullar ekleyebilir. Bu yazıyı okuduğun an ile benim gittiğim dönem arasında fark olabilir. Bu yüzden uçak bileti almadan önce o ülkenin güncel giriş kurallarını ve T.C. Dışişleri Bakanlığı ile ilgili ülkenin resmi kaynaklarından teyit etmeni özellikle rica ediyorum.

• Pasaportun en az 6 ay geçerli olsun; birçok ülke giriş için bunu istiyor.
• Vizesiz bile olsa dönüş bileti, konaklama bilgisi ve yeterli maddiyat sorulabilir.
• Vizesiz kalış süresini asla aşma; sonraki girişlerinde sorun olur.
• Pasaport türün (bordo/yeşil/gri) için kuralı ayrıca kontrol et.