İki yıl önce çantamı toplayıp Roma'ya taşındığımda elimde dağınık bir not defteri ve bir sürü cevapsız soru vardı. Yurt dışına taşınma dediğimiz şeyin aslında bir uçak biletinden çok daha fazlası olduğunu, ilk haftadaki vergi numarası kuyruğunda öğrendim. Bu yazıda Trastevere'deki küçük dairemden yola çıkarak; vizeden eve, sağlık sigortasından bankaya kadar taşınmadan önce yapılması gereken her şeyi kendi deneyimimle sıraladım. Amacım sana ansiklopedi maddesi sunmak değil; benim aylarca uğraşarak çözdüğüm işleri tek bir kontrol listesinde toparlayıp zaman kazandırmak.
✈️Roma uçak biletiGüncel en düşük fiyatları gör →Ülkene göre vize rehberi
Gideceğin ülkenin vize başvurusu, gerekli belgeler ve randevu adımlarını ülke ülke rehberimizde topladık.
Vize ve Oturum İzni Hazırlığı
İşin en yıpratıcı kısmı buydu; çünkü yurt dışına taşınma sürecinin geri kalanı bu adıma bağlı. İtalya için başvurduğum uzun süreli vize randevusunu konsolosluktan tam üç ay önceden aldım ve iyi ki almışım, çünkü randevular bahar aylarında haftalarca dolu oluyor. Banka dökümü, konaklama kanıtı ve sağlık sigortası gibi belgeleri dosya halinde hazırladığımda görevli bana 'işini bilen biri gelmiş' dercesine baktı; eksiksiz dosya burada her şeyi hızlandırıyor.
Ülkeye girdikten sonra sekiz gün içinde oturum izni (permesso di soggiorno) başvurusunu postaneden başlatman gerekiyor ve bu detayı bilmeyenler ilk ayda ceza riskine giriyor. Ben kit dosyasını bir tütüncüden (tabaccheria) aldım, doldurdum ve postaneye verdim; sonra parmak izi için karakoldan randevu çıktı. Bu süreç İtalya'da 100 ila 200 euro arası harca mal oluyor, o yüzden nakit ayırmayı unutma.
Vize randevusunu hedef tarihinden en az üç ay önce al; bahar ve yaz başında slotlar çok hızlı kapanıyor.
Evrakların Tercümesi ve Apostili
Türkiye'den çıkmadan diploma, doğum belgesi ve adli sicil kaydı gibi resmi evraklarımı apostilli hazırlattım; çünkü yurt dışında bu damga olmadan hiçbir belge geçerli sayılmıyor. Apostil işlemini kaymakamlık ve valilikten ücretsiz yaptırdım, ama yeminli tercüme için belge başına 250 ila 500 TL arası ödedim. En büyük hatam, bir belgenin sadece bir kopyasını çevirtmek oldu; her resmi evraktan en az iki nüsha bulundurmak işleri çok kolaylaştırıyor.
Roma'da bazı kurumlar İtalya'daki yeminli tercümanın (traduttore giurato) onayını istediği için, Türkiye'de yaptırdığım çevirilerin bir kısmını burada tekrar onaylatmak zorunda kaldım. Bu yüzden taşınmadan önce hedef ülkenin tam olarak hangi tercüme türünü kabul ettiğini, ilgili konsolosluğun sitesinden teyit etmeni öneririm. Belgelerin dijital kopyalarını da buluta yüklemek, kaybolma ihtimaline karşı beni birkaç kez kurtardı.
Tüm apostilli ve tercümeli belgeleri tek bir buluta yükle; sınırda veya kurumda telefonundan anında erişebilirsin.
Ev Bulma ve İlk Konaklama
Roma'da ev tutmanın uzaktan neredeyse imkansız olduğunu anladığım gün, ilk iki haftalığına Trastevere yakınında bir kısa dönem kiralık daire ayırttım. Bu sayede mahalleleri yerinde gezip, ulaşım hatlarına yakınlığı kendi gözümle gördüm; San Giovanni ve Pigneto bölgeleri merkeze metroyla 15 dakika ve kiraları görece uygun. Uzun dönem dairelerde ev sahipleri genelde iki ay depozito ve bir maaş bordrosu istiyor, bu yüzden ilk başta garantör bulmak zor olabiliyor.
Tek odalı düzgün bir daire için merkeze yakın bölgelerde aylık 800 ila 1.200 euro arası bir bütçe ayırman gerçekçi olur; biraz dışarı çıkınca bu rakam 600 euroya kadar iniyor. Sözleşme imzalarken kayıtlı kira kontratı (contratto registrato) istemek çok önemli, çünkü oturum izni ve ikametgah kaydı için bu belge gerekiyor. Ben ev bakarken her zaman elden ödeme isteyen ilanlardan uzak durdum; dolandırıcılık riski yüksek.
İlk iki haftayı kısa dönem kiralıkta geçir ve mahalleleri yerinde gör; uzaktan tutulan evler çoğu zaman fotoğraftan farklı çıkıyor.
Sağlık Sigortası ve Vergi Numarası
Vize başvurusunda da işime yarayan özel sağlık sigortasını Türkiye'den, yıllık 400 ila 700 euro arası bir poliçeyle yaptırdım ve İtalya'ya geldikten sonra yerel sisteme geçene kadar bu beni güvende tuttu. İtalya'nın kamu sağlık sistemine (SSN) kayıt olmak için ise önce vergi numarası ve oturum izni şarttı; bu yüzden sigortayı en azından ilk altı ay için almanı şiddetle öneririm. Acil bir diş ağrısında özel kliniğe 120 euro ödediğim günü hatırlayınca, o poliçeye verdiğim parayı hiç dert etmedim.
Ülkeye gelir gelmez yaptığım ilk iş vergi numarası (codice fiscale) almak oldu; çünkü ev kontratından telefon hattına kadar her şey bu numaraya bağlı. Vergi dairesine (Agenzia delle Entrate) gittim, bir form doldurdum ve numarayı aynı gün ücretsiz aldım. Bu numarayı bir kağıda yazıp cüzdanımda taşıdım, çünkü ilk haftalarda defalarca sorulacak; telefonda ezbere söylemek bile zaman kazandırıyor.
Vergi numarasını ülkeye gelir gelmez al; ev, telefon ve banka işlemlerinin tamamı bu numara olmadan tıkanıyor.
Banka, Para Transferi ve Bütçe
İlk aylarda günlük harcamaları Wise ve Revolut gibi dijital kartlarla yönettim; çünkü yerel banka hesabı açmak vergi numarası ve ikametgah belgesi olmadan mümkün değildi. Türkiye'deki kartımla euro çekmek yüksek komisyon getirdiği için, taşınmadan önce ilk üç ayın masrafını hesaplayıp bir defada düşük komisyonla euroya çevirdim. Roma'da iki kişilik mütevazı bir hayat için aylık 1.500 ila 2.000 euro arası bir bütçe, kira hariç oldukça rahat ettiriyor.
İkametgahımı kaydettirdikten sonra yerel bir bankada hesap açtım ve maaş, kira gibi düzenli işlemler için bu hesap şart oldu. Banka açılış sürecinde benden vergi numarası, oturum izni ve adres kanıtı istendi; bu yüzden belge sıralamasını doğru kurmak gerçekten önemli. Bütçe planımı yaparken her zaman üç aylık acil durum fonu ayırdım, çünkü ilk aylarda beklenmedik harçlar ve depozitolar peş peşe geliyor.
Taşınmadan önce en az üç aylık masrafını düşük komisyonlu bir transferle euroya çevir; günü gününe çekim komisyonu zamanla cebini yakıyor.
Eşya Taşıma ve Yanına Alacakların
Bütün hayatımı iki valize sığdırmaya çalışırken, neyin gerçekten gerekli olduğunu acı bir şekilde öğrendim. Mobilya ve büyük eşyaları taşımak yerine satıp, Roma'da ikinci el pazarlardan yeniden almanın çok daha ucuz ve pratik olduğunu gördüm; uluslararası nakliye bir oda dolusu eşya için 1.500 euroyu rahat buluyor. Yanıma sadece kişisel evrak, birkaç sezonluk kıyafet ve elektronik adaptörlerimi aldım; gerisini yerinde toparladım.
Reçeteli ilaçlarımın birkaç aylık stoğunu ve İngilizce raporlarını yanıma almam, yeni doktor bulana kadar beni çok rahatlattı; çünkü yurt dışında aynı ilacın muadilini bulmak her zaman kolay olmuyor. Ayrıca taşınmadan önce abonelik ve faturalarını Türkiye'de tek tek iptal etmeyi unutma; ben bir spor salonu üyeliğini aylarca boşuna ödediğimi sonradan fark ettim. Değerli ama hacimsiz eşyaları kargoyla göndermek, uçak bagajıyla uğraşmaktan çoğu zaman daha hesaplı oluyor.
Mobilyayı taşıma; Roma'daki ikinci el pazarlardan veya çevrim içi gruplardan çok daha ucuza yeniden kurarsın.
Yerel Hayata Uyum ve İlk Haftalar
İlk haftalarda en çok işime yarayan şey, mahalle pazarına gidip birkaç temel İtalyanca kelime öğrenmek oldu; çünkü Roma'da günlük hayat İngilizceyle her zaman yürümüyor. Ulaşım için aylık 35 euroluk ATAC abonman kartı aldım ve metro, tramvay ile otobüsü sınırsız kullanarak şehri çözdüm. Bir yabancı olarak en büyük dersim, her işin Türkiye'dekinden yavaş ilerlediğini kabul edip sabırlı olmaktı.
Yeni bir şehirde yalnızlık hissini kırmak için dil değişim buluşmalarına ve gurbetçi gruplarına katıldım; ilk arkadaşlıklarım hep bu ortamlardan çıktı. Belediyeye ikametgah kaydımı (residenza) yaptırmak, hem sağlık sistemi hem de uzun vadeli işlemler için kapıları açtı, o yüzden bunu ilk aya sığdırmaya çalıştım. Bugün geriye bakınca, küçük rutinler kurmanın yani sabah kahvesini aynı bardan almanın, yeni bir şehri 'ev' yapan en güçlü şey olduğunu söyleyebilirim.
İlk haftada ATAC aylık kartını al ve şehri yürüyerek keşfet; mahalleleri ancak kaybolarak gerçekten tanıyorsun.
Rotanı keşfet
Blog'daki şehir ve rota rehberleriyle planını tamamla.
🗺️ Tüm rehberler →Sık Sorulan Sorular
Yurt dışına taşınma için en erken ne zaman hazırlığa başlamalıyım?
Ben tüm sürece taşınma tarihimden yaklaşık altı ay önce başladım ve bu süre tam yetti. Vize randevusu, apostil ve tercüme işlemleri tahmin ettiğinden uzun sürüyor; en az üç ay önceden harekete geçmeni öneririm.
Roma'da yaşamak için aylık bütçe ne kadar olmalı?
Kira hariç iki kişilik mütevazı bir hayat için aylık 1.500 ila 2.000 euro arası rahat ettiriyor. Merkeze yakın tek odalı bir daire ise ayrıca 800 ila 1.200 euro arası tutuyor; biraz dışarı çıkınca bu rakam düşüyor.
İtalya'ya gelir gelmez yapmam gereken ilk işlem ne?
Kesinlikle vergi numarası (codice fiscale) almak. Ev kontratından telefon hattına, banka hesabından oturum iznine kadar her şey bu numaraya bağlı ve vergi dairesinden aynı gün ücretsiz alabiliyorsun.
Eşyalarımı Türkiye'den taşımam mantıklı mı?
Büyük mobilyalar için kesinlikle değer demiyorum; uluslararası nakliye bir oda için 1.500 euroyu buluyor. Sadece kişisel evrak, kıyafet ve ilaçlarını al, gerisini yerinde ikinci elden çok daha ucuza toparla.
Sağlık sigortasını Türkiye'den mi yoksa İtalya'dan mı yaptırmalıyım?
İlk altı ay için Türkiye'den yıllık 400 ila 700 euro arası bir özel poliçe almanı öneririm. İtalya'nın kamu sistemine (SSN) kayıt için vergi numarası ve oturum izni gerektiğinden, o tamamlanana kadar özel sigorta seni güvende tutar.
Banka hesabını gelmeden önce açabilir miyim?
Yerel bir İtalyan bankasında hesap açmak için vergi numarası ve ikametgah belgesi şart, bu yüzden gelmeden açamazsın. İlk aylarda Wise veya Revolut gibi dijital kartlarla idare et; ben de yerel hesabı ancak ikametgah kaydımdan sonra açabildim.